Iran izabrao novog vrhovnog vođu

Alireza Arafi, vjerski zvaničnik i član Savjeta čuvara Ustava, imenovan je za pravnog člana Savjeta lidera, tijela zaduženog za obavljanje funkcije vrhovnog vođe dok Skupština eksperata ne izabere novog lidera.

Arafi će biti deo privremenog Savjeta lidera zajedno sa predsednikom Irana Masudom Pezeškijanom i predsednikom Vrhovnog suda Golamhoseinom Mohseni-Edžeijem, prenosi Al Džazira.

Ovog 67-godišnjeg verskog zvaničnika, člana moćnog Ustavnog nadzornog tijela koje kasnije treba da izabere vrhovnog vođu, Savjet za arbitražu je potvrdio za člana Saveta lidera.

Arafi će sada sarađivati sa šefom pravosuđa Golam-Hoseinom Mohsenijem-Edžeijem i predsjednikom Irana Masudom Pezeškijanom u okviru privremenog Savjeta.

Očekuje se da će Korpus islamske revolucionarne garde (IRGC) i šef bezbjednosti Ali Laridžani, takođe, igrati ključne uloge, ali još nije jasno kako će se raspodeliti balans moći, prenosi B92.

U međuvremenu, komandant IRGC Mohamad Pakpur je ubijen, a ime novog lidera ove elitne i moćne vojne i ekonomske strukture još nije objavljeno.

Telegram kanali povezani sa IRGC-om navode zamjenika šefa Ahmada Vahidija, kojeg je Hamnei postavio prije dva mjeseca, kao mogućeg kandidata za tu poziciju.

Ko je Alireza Arafi?

Alireza Arafi (67) važi za jednog od najuticajnijih šiitskih ajatolaha i visokih verskih autoriteta u zemlji. Rođen 1959. godine u Mejbodu, on decenijama zauzima ključne pozicije unutar iranskog teokratskog sistema. Član je Savjeta čuvara, moćne institucije koja kontroliše zakonodavstvo i izbore, kao i Skupštine eksperata, tijela koje je po ustavu jedino nadležno za izbor i nadzor vrhovnog vođe.

Pre imenovanja na čelo države, Arafi je vodio cjelokupan sistem verskih seminara u Iranu, sa centrom u svetom gradu Komu, čime je direktno oblikovao nove generacije vjerskih i političkih lidera. Takođe je bio na čelu Međunarodnog univerziteta Al-Mustafa, institucije zadužene za širenje šiizma i iranske ideologije u inostranstvu, zbog čega se smatra bliskim saradnikom bezbjednosnih struktura i Revolucionarne garde.

Analitičari ocjenjuju da izbor Arafija predstavlja pokušaj režima da očuva stabilnost i kontinuitet politike u trenutku ratne krize. Njegovo duboko poznavanje vjerske hijerarhije i istovremeno učešće u najvišim političkim tijelima čine ga figurom koja u ovom trenutku može da ujedini konzervativno sveštenstvo i vojne krugove.